Kalka brennir sorpi í sérstökum háhitaofnum, við yfir 1000 °C hita. 2003 voru teknar í gildi reglugerðir um meðhöndlun úrgangs (55/2003) og brennslu úrgangs ( 739/2003) sem byggðar voru á Evróputilskipunum. Í þeim er sagt að lausnir í úrgangsmálum skulu taka mið af umhverfislegum og efnahagslegum forsendum og skal nota til þess bestu fáanlegu tækni. Tæknilega lausnir skulu taka mið af eftirfarandi forgangsröðun að svo miklu leyti sem slíkt er mögulegt:

1. Að dregið verði úr myndun úrgangs.
2. Endurnotkun.
3. Endurnýting.
4. Endanleg förgun.

Þannig að þegar rafalinn og ketilinn voru sett upp í Kölku þá varð orkuvinnslan sjálfkrafa “græn leið”samkvæmt reglugerðunum. Þetta eykur endurvinnslu/endurnýtingarhlutfall stöðvarinnar mjög mikið en stór hluti úrgangs sem kemur í stöðina fer þegar til endurvinnslu svo sem timbur og málmar.

Reykgösin eru hreinsuð áður en þau fara út í andrúmsloftið. Til þess að hreinsun geti farið fram þarf að kæla reykgösin niður í rúmlega 250  C, og er það gert í sérstökum reykgaskatli. Þessi ketill framleiðir gufu við 12 bar. Varmamyndun í katlinum nemur um fjórum MW þegar brennslan er rekin á fullum afköstum.

Í stað þess að losa þennan varma alfarið út í andrúmsloftið, er hluti hans nýttur í innanhússhitaveitu í brennslustöðinni, til að hita húsnæði og í snjóbræðslu á plönum umhverfis stöðina. Einnig er gufan nýtt til rafmagnsframleiðslu út á dreifikerfi HS, með ríflega 400 kW gufuhverfli sem er í eigu HS Orku, en Kalka sér um daglegan rekstur hans.

Brennslustöðin er sjálfri sér nóg um raforku og varma og gott betur, því hún er einnig aflögufær um hitaveitu, 2,5 til 3 MW að jafnaði. Sem stendur eru því miður ekki not fyrir frekari hitaveitu í næsta nágreni Kölku og á meðan það ástand varir er varmanum komið í lóg í sérstökum loftblásturskæli.